نقطهء سوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را نديده [ است ] . [ « 194 » ] مسيحى سمرقندى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] مسيحى سمرقندى ، از شعراى پرزور مشهور بوده و مدّاحى نوّاب ابدال سلطان را مىنموده . اشعارش به غايت خوش و ابياتش عجايب دلكش است . گويا در سمرقند وفات نموده و اين غزل از گفتار دلپذير اوست : غزل : بر گرد عارضت خط ريحان نوشته‌اند * يا بوستان به طرف گلستان نوشته‌اند اوصاف خطّ روى تو را كاتبان صنع * از مشك ناب بر مَه تابان نوشته‌اند آن است در رخت كه عيان است سرّ آن * بر عارض تو ترجمهء آن نوشته‌اند ننوشته هيچ‌كس چو من اوصاف زلف او * جمعى نوشته‌اند و پريشان نوشته‌اند ز اشعار دلگشاى « مسيحى » است اين ولى * آنها كه بر حواشى ديوان نوشته‌اند مصرع : زهى لعل شكرگفتار ، گفتار اين‌چنين بايد

--> ( 194 ) . مسيحى سمرقندى ، شاعر تاجيك سدهء دهم هجرى كه در سمرقند ديده به جهان گشود . از زندگانى وى اطلاع چندانى نداريم ، جز اينكه نوشته‌اند وى شاعرى پرآوازه بوده است و در زادگاه خويش در گذشته است : سخنوران صيقل روى زمين ، ص 108 ؛ دائرة المعارف ادبيات و صنعت تاجيك ، 2 / 163 ؛ دانشنامهء ادب فارسى در آسياى مركزى ، 1 / 816 .